Irmina Romanis – charakteryzatorka. Urodzona w Łodzi w 1925 roku. Od 1947 aż do przejścia na emeryturę pracowała w Wytwórni Filmów Fabularnych w Łodzi. Pracowała przy realizacji kilkudziesięciu filmów i seriali telewizyjnych, m.in. „Autobus odjeżdża 6.20” (1954), „Chłopi” (1972) i „Kariera Nikodema Dyzmy” (1980) w reżyserii Jana Rybkowskiego, „Jak być kochaną” (1962) w reżyserii Wojciecha Jerzego Hasa, „Jak rozpętałem II wojnę światową” (1969) w reżyserii Tadeusza Chmielewskiego, „Zazdrość i medycyna” (1973), „Królowa Bona” (1980) w reżyserii Janusza Majewskiego, „Akademia Pana Kleksa” (1983) w reżyserii Krzysztofa Gradowskiego i „Dom wariatów” (1984) w reżyserii Marka Koterskiego. Żona Ludgierda Romanisa, kierownika produkcji, matka Katarzyny Romanis, drugiej reżyser. W 2020 została uhonorowana Nagrodą Stowarzyszenia Filmowców Polskich za wybitne osiągnięcia artystyczne.
