Grażyna Szymańska – drugi reżyser. Urodzona w Łodzi 1952 roku. Absolwentka studiów filmoznawczych na Uniwersytecie Łódzkim. Pracę w kinematografii zaczęła jako asystent reżysera przy takich produkcjach, jak „Znak orła” (1977) w reżyserii Huberta Drapella, czy „Wysokie loty” (1978) w reżyserii Ryszarda Filipskiego. Współpracowała przy realizacji m.in. filmów „Kawalerskie życie na obczyźnie” (1992) w reżyserii Andrzeja Barańskiego, „Przypadek Pekosińskiego” (1993) w reżyserii Grzegorza Królikiewicza oraz „Dzieje mistrza Twardowskiego” (1995) w reżyserii Krzysztofa Gradowskiego. Jako drugi reżyser pracowała na planie takich filmów i seriali, jak „Czerwone węże” (1988) w reżyserii Wojciecha Fiwka, „Tabu” (1987) w reżyserii Andrzeja Barańskiego, „Szamanka” (1996) w reżyserii Andrzeja Żuławskiego, „Szczęśliwy człowiek” (2000) w reżyserii Małgorzaty Szumowskiej, „Listy miłosne” (2001) w reżyserii Sławomira Kryńskiego, „Tylko mnie kochaj” (2006) w reżyserii Ryszarda Zatorskiego oraz „M jak miłość” (2001-2024). Członkini Stowarzyszenia Filmowców Polskich.
